Skip to content

Mijn 2016

2016 nieuwjaar

Over het algemeen wordt 2016 niet bepaald als een goed jaar beschouwd. Toch wil ik het jaar op mijn blog positief eindigen (ik wilde in eerste instantie een post schrijven over wat voor een ellendig jaar het eigenlijk was, maar op persoonlijk gebied ging het stiekem best goed). Dat neemt alle vreselijke dingen die dit jaar gebeurd zijn natuurlijk absoluut niet weg, maar om het jaar goed af te sluiten zet ik vandaag mijn 2016 op een rijtje.

2016 was het jaar dat ik…

eindelijk afstudeerde. Al zo’n beetje sinds ik naar de middelbare school ging kon ik niet wachten op het moment dat ik eindelijk klaar was met school. De enige reden dat ik een vervolgopleiding heb gedaan is om mijn banenkans te vergroten, absoluut niet omdat ik het leuk vind. Don’t get me wrong, ik vind leren best leuk. Wat ik echter niet leuk vind is de cultuur van het leren om voldoendes te halen, in plaats van het leren omdat je wíl leren. Je leert dan niet meer om informatie te onthouden; je stampt het erin zodat je het lang genoeg kan onthouden om een tentamen door te komen. Het geforceerd leren van dingen die me niet interesseren, op manieren die voor mij niet werken. Dit heeft op mij in ieder geval altijd een ontzettend demotiverende werking gehad. Hoog tijd dat het onderwijs eens wat meer op de individu toegespitst wordt. Maar goed, dat is een onderwerp voor een andere blogpost (of niet).

ontslag nam. Na ruim 6,5 jaar nam ik ontslag bij de Albert Heijn. Als deze post online komt werk ik er weliswaar nog omdat ik de ingeplande uren nog afmaak, maar daarna stop ik bij de Albert Heijn. Eerlijk gezegd was dat best wel een dingetje, na zo lang ontslag nemen. Ik werkte er echter alleen nog maar in de hoop na mijn afstuderen meer uren te kunnen maken. Dit kon niet, dus ging ik op zoek naar iets anders. Vrijwel alle collega’s waar ik in eerste instantie mee begon, werken er al lang niet meer en nu ik een nieuwe baan gevonden heb werd het voor mij ook tijd om te stoppen.

een nieuwe baan vond. Weliswaar niet in mijn vakgebied, maar de komende maanden kan ik vooruit met magazijnwerk bij XPO Logistics. Zo komt er ten eerste weer geld binnen, ben ik ten tweede gewoon weer bezig in plaats van dat ik de hele dag thuis zit en me nutteloos voel, en zo kan ik ten derde rustig op zoek naar een baan in mijn vakgebied waardoor ik echt iets kan zoeken wat ik leuk vind.

Today’s Feminism opzette. Op mijn blog schreef ik regelmatig over onderwerpen als feminisme en seksisme, maar op Today’s Feminism wil ik dit uitbreiden met meer onderwerpen. Het doel is er een platform van te maken met allerlei gastschrijvers die schrijven over sociale problemen waar zij mee te maken hebben. Ik hoop hier in 2017 meer mee aan de slag te kunnen, omdat ik het een belangrijke ontwikkeling vind en waarschijnlijk wordt dit ook op een wat andere manier, maar daar ben ik nog niet helemaal uit.

de Marvel Cinematic Universe ontdekte en mijn weggeëbte obsessie liefde voor 5 Seconds Of Summer plaats maakte voor acteurs als Sebastian Stan en Chris Evans. Klinkt misschien als een kleine verandering, maar geloof mij maar dat een dergelijke obsessie veel tijd kost, al is het alleen al door alle films van bovengenoemde acteurs te willen zien.

eindelijk weer een manegepaard vond dat ik echt leuk vind in de vorm van Mirabella. Ik dacht eigenlijk dat ik zou stoppen met lessen op de manege nu Zoë te ver weg staat om haar mee te nemen, maar toen was Mirabella daar en heb ik weer een manegepaard waar ik graag op rijd. Nu is het alleen hopen dat ze niet, net als al mijn andere lievelingspaarden tot nu toe, verkocht wordt.

mijn relatie van 3,5 jaar verbrak en sindsdien weer een stuk beter in m’n vel zit. Ik heb hier tot nu toe op mijn blog heel bewust niet over geschreven, net zoals ik mijn ex ook heel bewust bijna nooit genoemd heb: ik deel veel op mijn blog, maar ook voor mij zijn er dingen die ik niet wil delen. In eerste instantie was ik het in dit rijtje dan ook vergeten, maar stiekem was dit voor mij wel een belangrijk moment omdat dit mijn jaar toch wel heeft doen omslaan en een hoop stress weg heeft genomen.

begon met schrijven voor PunkX Magazine. Marleen richtte deze alternatieve nieuwssite een tijd geleden op, maar blies deze dit jaar weer nieuw leven in. Toen ik afgestudeerd had was ik op zoek naar nieuwe manieren om ervaring op te doen, dus vroeg ik aan Marleen of ze nog schrijvers zocht en ben ik voor PunkX Magazine gaan schrijven.

een aantal van mijn nieuwe favoriete bands ontdekte, zoals Marianas Trench, Bring Me The Horizon en Against The Current. Mijn muzieksmaak is het afgelopen jaar volgens mij toch wel een beetje verandert, ondanks dat het nog steeds veelal alternatieve muziek is. Zo luister ik helemaal niet meer zoveel naar All Time Low of Fall Out Boy (al blijven dat nog wel mijn trouwe favorieten) of 5 Seconds Of Summer en dus juist een stuk meer naar de bands die ik hierboven noem.

ik All Time Low weer live zag op Pinkpop, ook al voelt dat eigenlijk niet zo. Voor mijn gevoel is het gewoon nog steeds bijna 2 jaar geleden dat ik All Time Low voor het laatst gezien heb. Ik denk dat dit vooral komt doordat een festival toch niet echt te vergelijken is met een clubshow. Ik hoop dan ook ontzettend dat All Time Low in 2017 weer met een clubshow komt, want 2016 was het eerste jaar sinds 2009(?) dat ze dat niet gedaan hebben #sad.

ik ook naar heel veel andere concerten ging. Om er een paar te noemen: Bring Me The Horizon, Panic! At The Disco, Yellowcard, Against The Current, Tonight Alive en 5 Seconds Of Summer. Mijn hoogtepunten wat dat betreft kun je op PunkX Magazine lezen.

de eerste stappen zette voor een eigen bedrijf. Het gaat nog wel even duren voordat hier ook daadwerkelijk iets mee gedaan zal worden, maar dat lezen jullie tegen die tijd wel. Alles staat nu echt nog in de kinderschoenen.

persoonlijk enorm groeide. Ik leerde mezelf beter kennen, leerde wat ik wel en niet kan en vooral ook waar ik nou uiteindelijk mijn werk van wil maken. Ik ben meerdere keren in situaties terechtgekomen waar ik niemand kende en me toch heb kunnen redden en uit mijn schulp heb durven kruipen. Daar staat tegenover dat ik me ook nog nooit zo op mijn gemak heb gevoeld alleen als dat ik nu doe. Als ik op mijn huidige werk pauze heb vind ik het helemaal prima om alleen te zitten, even rustig bijkomen. Vroeger leek me dat vreselijk: alleen zitten in de pauze. Wat als mensen denken dat je geen vrienden hebt? Ondertussen denk ik, nou en? Ik weet wel beter. En zelfs als dat niet zo was, so what? Wat maakt het uit wat anderen daarvan denken? Sowieso heb ik de laatste jaren wel het idee dat ik me vooral persoonlijk ontwikkel.

stopte met de pil en me daardoor vooral mentaal een heel stuk beter voelde. Hier komt nog een blogpost over, maar voordat ik dat deed twijfelde ik zelfs of ik misschien depressief was. Toen ben ik de bijwerkingen van mijn pil eens op gaan zoeken en bleek deze inderdaad ik veel gevallen extreme neerslachtigheid te veroorzaken. Eind november ben ik ermee gestopt en ik merkte eigenlijk meteen al verschil.

Wat is voor jou het belangrijkste dat er in 2016 gebeurde? Laat het weten in de comments!

Liefs,
Nienke

Be First to Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Door Dreaming Out Loud te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten