Close

PAAZ – Myrthe van der Meer

Paaz van Myrthe van der Meer is een boek wat ik niet meteen gekocht zou hebben als ik het in de winkel had zien liggen. Als ik de cover zie denk ik nou niet meteen, ja dat moet ik lezen. Als je weet waar het verhaal over gaat, past de cover er heel goed bij, maar zonder het achterliggende verhaal had ik die associatie niet gemaakt. Ik had er echter zoveel over gelezen op diverse blogs dat ik nieuwsgierig was, en uiteindelijk bleek het voor mij ook een erg interessant boek te zijn. Paaz is natuurlijk al even uit (2012) maar toch wil ik er mijn mening nog even over geven.

Paaz gaat over Emma die een goede baan en een leuke vriend heeft, maar ondertussen depressief is. Al in het begin van het boek belandt ze hiervoor in de paaz, de psychiatrische afdeling van het ziekenhuis. Emma vindt zelf dat haar problemen allemaal wel meevallen, verwacht dat ze zo weer naar huis mag en vind dat het personeel van de paaz wel meer te doen heeft dan zich om haar bekommeren. Ze komt echter steeds meer tot inkeer en ontdekt dat ze wel degelijk problemen heeft. Paaz gaat over Emma’s tijd in de psychiatrische afdeling. Over haar behandeling, de verpleegkundigen, psychiaters en psychologen en vooral ook haar patiënten.

In het begin weet je eigenlijk nog maar heel weinig en had ik vooral veel vragen. Deze worden beantwoordt als je verder in het boek komt. Soms ben je een scene aan het lezen die volkomen normaal is en dan gaat het ineens over op dat Emma door een gang loopt op haar werk waar een moeras is en ze langs de muur moet lopen om er niet in vast te komen zitten, of dat ze in bed ligt en haar hoofd ineens een ballon is en ze naar haar nek wil grijpen maar die heeft een ballon natuurlijk niet. Deze overgangen van de realiteit naar wat er in Emma’s hoofd gebeurd vind ik erg sterk in dit boek.

Wat ik erg leuk vind aan Paaz is de schrijfstijl. Deze is anders dan dat je normaal ziet. In het boek worden Emma’s gedachten heel letterlijk beschreven vanuit het ik-perspectief, zoals het moment dat ze door slaappillen in slaap valt en er voordat ze in slaap valt alleen nog maar wat random woorden door haar hoofd gaan. Er wordt niet vanuit een derde persoon geschreven, wat dit boek waarschijnlijk afbreuk zou hebben gedaan. Veel dingen in het boek worden ook niet met zoveel woorden gezegd. Zo ontdekt Emma op een gegeven moment een nieuwe paaz-patient in haar kamer nadat ze haar polsen doorgesneden heeft, maar deze woorden worden eigenlijk nergens genoemd. Myrthe van der Meer beschrijft gewoon precies datgene wat Emma ziet en laat de lezer de rest invullen.

In het boek gebeuren behoorlijk heftige dingen. Ik wil daarbij meteen een trigger warning meegeven: als je niet tegen het noemen van automutilatie of zelfmoord kan zou ik dit boek laten liggen. Het wordt allemaal heel luchtig verteld, maar dergelijke onderwerpen spelen wel een grote rol in het boek.

Een scène die ik heel typerend vond is de scène waarin Emma buiten aan het wandelen is met een begeleidster en Emma haar vertelt dat ze het gevoel heeft dat ze niet in de paaz hoort. Iemand anders kan haar bed beter gebruiken. Er is niks mis met Emma, ze wil alleen maar dood. Dat wil iedereen eigenlijk toch? Ik vond het ook wel “interessant” om te zien wat de depressie met Emma doet en dan vooral fysiek. Dat ze eigenlijk niet meer in staat is om iets anders te doen dan op een stoel zitten en dat een rondje over de parkeerplaats lopen al een hele uitdaging voor haar is.

Ik denk dat ik dit boek vooral interessant vond omdat onderwerpen als depressie en zelfmoord mij toch wel bezighouden. Niet in suïcidale zin, maar je (ik in ieder geval wel) wordt er toch meer mee geconfronteerd, ook door bijvoorbeeld social media. Daarom vond ik het interessant om daar in dit boek meer over te lezen.

Ik heb lang over Paaz gedaan, wel zo’n half jaar. Niet omdat het me niet interesseerde, want dat deed het zeker wel, maar om de een of andere reden hield het me toch niet zo vast als andere boeken dat vaak doen. Misschien omdat het steeds korte hoofdstukjes zijn, en er daarom niet heel lang over een gebeurtenis door wordt gegaan, zodat je in zo’n geval nog wel even snel het hoofdstuk uitleest. Het volgende hoofdstuk gaat dan echter weer over iets totaal anders, dus het is niet zo zeer dat je graag verder wil lezen.

Ik vond Paaz een ontzettend interessant en goed geschreven boek, en zodra ik het boek waar ik nu in bezig ben uit heb, ga ik ook Up aanschaffen want ik wil weten hoe het verder gaat met Emma! Sorry als dit een beetje een rommelige review was, maar ik heb dus zo’n half jaar over het boek gedaan en er gebeurt gewoon zoveel in!

Paaz is te koop op bol.com, zowel als boek (€7,99) als e-book (€4,99).

Heb jij Paaz gelezen? Wat vond je van het boek?

TwitterFacebookInstagramBloglovin’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Door Dreaming Out Loud te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten